Przeczytaj również: Terapia neurologiczna oparta na PNF. Jak aktywizować układ nerwowy do pracy?

Spis treści:

• IASTM
• Blizny
• Mechanizm działania
• Zastosowania
• Powody

Na czym polega IASTM?

IASTM jest metodą manualną, którą wspomagają narzędzia ze stali chirurgicznej lub tworzyw medycznych. W jakim celu się nie wykorzystuje? Specjalny kształt i wyprofilowanie narzędzi umożliwia dotarcie do głębszych warstw tkanek, w tym do mięśni, powięzi i miejsca powstawania zrostów. Dzięki nim mogę pracować z precyzją niemożliwą do osiągnięcia samymi rękami. Efekt? Skuteczne rozluźnianie sztywnych miejsc i pobudzanie procesów regeneracyjnych.

Podczas terapii przesuwam te narzędzia po skórze pacjenta pod odpowiednim kątem. Stosuję przy tym kontrolowany nacisk. Ruch ten nie jest przypadkowy! Dobieram go indywidualnie do struktury tkanek, rodzaju blizny i stopnia jej sztywności. IASTM działa dwutorowo, pozwala bowiem zarówno na mechaniczną przebudowę tkanki, jak i stymulację jej biologicznej regeneracji.

Układ mięśniowo-powięziowy a blizny

Blizna to w rzeczywistości struktura, która często sięga głębiej – w powięź i mięśnie. W miejscu powstania blizny tkanka jest mniej elastyczna, bardziej sztywna i gorzej ukrwiona. Jak już wspomniałem we wstępie, jeśli blizna nie zostanie odpowiednio opracowana, może prowadzić do wielu funkcjonalnych problemów.

IASTM selektywnie oddziałuje na tę tkankę, przywracając jej elastyczność i zdolność do swobodnego ślizgu względem otaczających struktur. Z kolei pacjent nie musi już martwić się o nieprzyjemne napięcia skóry podczas codziennych czynności lub o powstanie wtórnych przeciążeń. Odzyskuje natomiast komfort i pełną funkcjonalność.

Mechanizmy działania IASTM

Terapia narzędziowa działa wielopoziomowo, łącząc mechanikę tkanek z procesami biologicznymi. Podczas sesji dochodzi do:

1. Kontrolowanego mikrouszkodzenia. Precyzyjny nacisk narzędzi prowadzi do powstawania drobnych przerw w tkance, które stymulują naturalne procesy regeneracyjne.
   
2. Zwiększenia ukrwienia i drenażu limfatycznego. Ruch narzędzia po tkankach poprawia przepływ krwi i limfy. Jest więc ona lepiej odżywiona a komórki ulegają regeneracji.
   
3. Remodelingu kolagenu. Włókna kolagenowe w bliznach przebudowują się, stając się bardziej uporządkowane i elastyczne. Dzięki temu ustępuje napięcie w okolicy zmiany, a skóra odzyskuje dawną ruchomość.
   
4. Redukcja napięcia nerwowego. Rozluźnienie zrostów zmniejsza drażnienie zakończeń nerwowych i w konsekwencji obniża dolegliwości bólowe.
   

Zastosowania IASTM

IASTM sprawdza się doskonale w szerokim zakresie problemów mięśniowo-powięziowych. Najczęściej przy pomocy tej metody pracuję z bliznami pourazowymi i pooperacyjnymi, zrostami powstałymi w wyniku długotrwałego unieruchomienia oraz przewlekłymi przeciążeniami mięśniowymi. Jednakże zdarza się również, że technika ta służy mi w przypadku pacjentów z urazami sportowymi czy jako narzędzie profilaktyczne u osób aktywnych fizycznie.

Jednak najważniejsze jest indywidualne dopasowanie techniki do rodzaju zmiany i potrzeb pacjenta, aby cała terapia była skuteczna. Przed przystąpieniem do działania, oceniam sztywność tkanek, lokalizację zrostów oraz wpływ blizny na funkcjonowanie całego układu ruchu. Dzięki temu mam możliwość każdą pojedynczą sesję precyzyjnie ukierunkować na problem pacjenta.

Dlaczego to działa?

To, co wyróżnia IASTM, to możliwość precyzyjnego oddziaływania na głębokie warstwy tkanek. Ręce terapeuty, choć niezwykle ważne, nie zawsze są w stanie dotrzeć tak głęboko ani ocenić strukturę tkanki z taką dokładnością. Narzędzia pozwalają wyczuć miejsca sztywne i tkliwe, w których kryją się zrosty. Ponadto, umożliwiają kontrolowany nacisk i stymulację biologiczną.

IASTM nie działa jedynie objawowo – aktywizuje naturalne procesy naprawcze organizmu oraz wspiera przebudowę blizny, poprawę ukrwienia, redukcję bólu i przywrócenie pełnej funkcjonalności.

Artykuł Terapia narzędziowa tkanek miękkich (IASTM) – precyzyjna praca z bliznami i zrostami pochodzi z serwisu Masaż, Fizjoterapia, Rehabilitacja - Szymon Budnik.

Przeczytaj również: Czy skolioza u dorosłych postępuje?

Blizna – wyjaśnienia

Medycznie blizna jest definiowana jako tkanka łączna, która zastępuje normalną tkankę skóry lub innych tkanek w wyniku urazu, operacji chirurgicznej, oparzeń lub choroby.

Podczas gojenia się rany organizm wytwarza kolagen, który jest głównym składnikiem strukturalnym blizny. Kolagen nadmiernie gromadzi się w obszarze uszkodzenia, tworząc tkankę bliznowatą. Blizna może różnić się od otaczającej ją skóry pod względem wyglądu, konsystencji, elastyczności i funkcji.

Blizny mogą mieć różne formy i charakterystyki w zależności od rodzaju i głębokości rany. Istnieją trzy podstawowe rodzaje blizn:

1. Blizny zwykłe. Są to najczęstsze blizny, które powstają w wyniku zwykłego procesu gojenia się ran. Blizny zwykłe są płaskie, cienkie i białawe lub różowe. W miarę upływu czasu mogą się zmniejszać i stawać się mniej widoczne.
2. Blizny keloidowe. Blizny keloidowe to wynik nadmiernej produkcji kolagenu podczas gojenia się rany. Są one grubsze, wypukłe i mogą rozprzestrzeniać się poza granice pierwotnej rany. Blizny keloidowe mogą być czerwone, fioletowe lub ciemniejsze od otaczającej skóry.
3. Blizny rozlane. Blizny rozlane to szerokie i nieregularne blizny, które powstają w wyniku rozległych obrażeń lub oparzeń. Charakteryzują się nieprawidłowym wzrostem tkanki bliznowatej i mogą powodować ograniczenie ruchomości oraz funkcji dotkniętej tkanki.

Terapia blizn – działania fizjoterapeutyczne

Fizjoterapeuci specjalizujący się w terapii blizn wykorzystują różnorodne techniki i metody, aby złagodzić objawy i poprawić wygląd blizn. Oto kilka najważniejszych aspektów fizjoterapeutycznej terapii blizn:

1. Masaż tkanek bliznowatych. Masaż Poznań to skuteczna technika, która może pomóc w złagodzeniu tkanki bliznowatej. Masaż tkanek bliznowatych może zwiększyć elastyczność skóry, poprawić krążenie krwi, zmniejszyć ból i zmniejszyć napięcie mięśniowe wokół blizny.
2. Stymulacja tkanki. Fizjoterapeuci wykorzystują różne techniki, takie jak laseroterapia, ultradźwięki i elektrostymulacja, aby stymulować tkankę bliznowatą. Te techniki mogą pomóc w poprawie elastyczności tkanek, zmniejszeniu widoczności blizn, a także łagodzeniu bólu i świądu.
3. Ćwiczenia i mobilizacja. Ćwiczenia mają kluczowe znaczenie w procesie fizjoterapii blizn. Fizjoterapeuci przeprowadzają pacjentów przez specjalnie dostosowane ćwiczenia, które pomagają w rozluźnieniu i wzmocnieniu tkanek wokół blizny. Mobilizacja stawów i mięśni może również poprawić zakres ruchu, co jest często ograniczone w wyniku obecności blizny.
4. Terapia manualna. Fizjoterapeuci często wykorzystują techniki terapii manualnej, takie jak mięśniowo-powięziowa technika mobilizacyjna (MPTM), aby rozluźnić tkanki bliznowate i przywrócić prawidłową funkcję ruchową. Terapia manualna może również pomóc w rozwiązaniu ewentualnych zrostów tkanek.
5. Używanie opatrunków i aparatów. W niektórych przypadkach fizjoterapeuci mogą zalecić noszenie specjalnych opatrunków, aparatów kompresyjnych lub splintów, które mają na celu zmniejszenie napięcia na bliznach i poprawę ich wyglądu. Te urządzenia mogą być również skuteczne w zapobieganiu tworzeniu się zrostów i nadmiernego rozrostu tkanki bliznowatej.

Podsumowanie

Fizjoterapeutyczna terapia blizn jest procesem, który wymaga cierpliwości i zaangażowania zarówno ze strony pacjenta, jak i fizjoterapeuty. Wyniki terapii mogą się różnić w zależności od rodzaju i wielkości blizny, jednak większość pacjentów doświadcza poprawy w zakresie ruchu, zmniejszenia bólu i estetycznej poprawy blizn.

Fizjoterapeutyczna terapia blizn ma na celu przywrócenie pełnej funkcjonalności i estetyki, a także poprawę jakości życia osób dotkniętych bliznami. Dzięki profesjonalnemu podejściu i odpowiednio dostosowanym technikom, fizjoterapeuci odgrywają kluczową rolę w procesie rehabilitacji po powstaniu blizny.

Artykuł Fizjoterapeutyczna terapia blizn. Przywracanie pełnej funkcjonalności i estetyki pochodzi z serwisu Masaż, Fizjoterapia, Rehabilitacja - Szymon Budnik.